Για ένα ακόμα φευγιό

Μια πνοή κ ενα σπρώξιμο να ξεκινήσεις την ζωη σου...

Βήμα-βήμα μαθαίνεις να στέκεσαι 

Κλωτσιά για να πέσεις αλλά αντιστέκεσαι .. Καρφωμένος με τα πόδια σου κάτω αρχίζεις και ματώνεις..

Μέχρι που λυγίζεις οχι γιατι θές αλλα γιατί πήγες κόντρα στα θέλω τους ... Η στα θέλω τα δικά σου.. 

Εισαι μονός όπως ήρθες... Μόνο που δεν έχεις μάνα να σε βυζάξει... Όλοι έχουν φύγει ... 

Ενα σπρώξιμο και μια πνοή απ την ψυχη σου τελευταία ... Για να τελειώσει η ζωη σου ...

Σ´ευχαριστω .

Σ´ευχαριστω για το κουράγιο που μου έδινες..εισαι τόσο ψηλά που εύχομαι κάποια μερα να σε συναντήσω . Σε σέβομαι και σε αγαπαω πολύ. Το δικό σου μαρτύριο ήταν ασύγκριτα βαρύ με το δικό μου... Το αντέξες για να πας κοντά του... Εκει που όλες οι ψυχές λαχταρούν να φτάσουν . Σε νιώθω σαν πατέρα μου ... Που με κοιτάζει με αγάπη αλλα κ αυστηρότητα . Οπότε ερχομαι κοντά σου η ευτυχία δεν εχει όρια .. Η γαλήνη , η ελπίδα ... Τα όνειρα μου παίρνουν παλι μπρος...  Σε ντρέπομαι για τα λάθη που κάνω . Κ εσυ πάντα μου δίνεις ... Δεν το αξίζω αλλα εσυ ξέρεις καλύτερα . Όσες φορές γκρινιάζω μου άπαντας με το να μου δείχνεις τα χειρότερα κ τοτε νιώθω ακόμα χειρότερα που εχω παράπονα ... Το ξέρω πως πάντα με ακους και πάντα θα με ακους . Πόσο ντρέπομαι που σε απογοήτευω... Πόσο πολυ σ´ευχαριστω...ποσά συγνώμη να ζητήσω που δεν τα καταφέρνω με τους γύρω μου..  Σ´αγαπαω και μακάρι να σε συναντήσω κάποτε .. Τολμάω δειλά δειλά να το ονειρεύομαι κ ας μην το αξίζω . Σ´αγαπαω πολυ . Σ´αγαπαω το ακους ; 

Και νά που υπάρχω ακόμα ..

Μέχρι στιγμής δηλαδή ... Αυτο το "μέχρι στιγμής" καρφώθηκε τόσο βαθιά μέσα στην ψυχή μου που νομίζω πως δεν θυμάμαι την ζωή μου πρίν ...

Η πορεία των εξετάσεων μου λοιπόν για να σας γράφω αυτή τη στιγμή ήταν καλή. Είχα μια συζήτηση με τον ογκολόγο μου για την κληρονομικότητα και το ξακουστό ογκογονίδιο brca 1-2.

Η ιστορία εχει ως εξής αυτο μπορεί να ανιχνευθεί με μια εξέταση που στο ελλαντα κοστίζει 1200-1300 ευρώ .... Αν και απ ότι έμαθα στον Δημόκριτο υπάρχει κ με 400 ευρώ. Φυσικά ο εοπίπας δεν δικαιολογεί κάτι τέτοιο ειναι περιττό. 

Αυτο λοιπόν το γονίδιο ευθύνεται για τον καρκίνο του μαστου και των οωθηκων. Οχι βέβαια πως ειναι απαραίτητο να υπάρχει για να νοσησεις αλλα αν το έχεις οι πιθανότητες ειναι μεγάλες ... 

Ειναι το brca1 που παρουσιάζεται σε μικρότερες ηλικίες με την μορφή του τριπλά αρνητικού καρκίνου μαστού και το brca2 που παρουσιάζεται μετά την έμμηνοπαυση και ειναι συνήθως ορμονοεξαρτωμενος. Περιττές πληροφορίες. Αλλα δεν χάνετε κ κάτι να τα ξέρετε .... Αν έχουν νοσήσει 2 άτομα από την μεριά της μητέρας με καρκίνο μαστου η από το σόι του πατέρα ειναι ένδειξη πως έχεις αυτο το ογκογονίδιο. Που σημαίνει πως αν δεν έχεις νοσήσει καλο θα ήταν να κανεις προφυλακτικη μαστεκτομη !!!!! Και Κατ επέκταση ωοθήκεκτομή. Ναι ναι αυτο που έκανε η κυρα Τζολί ...

Είχα λοιπόν την εξής συζήτηση με τον ογκολόγο μου ... Του είπα γιατρέ! Μπάς κ εχω το brca ? η πρώτη ξαδέρφη του πατέρα μου την έκανε από μαστό.... Μου λέει ναι!!! Ειναι πολυ πολυ πιθανό ...γίναμε του λέω του γιατρού ... Μου λέει γιατι ; Ε ξέρω γω; Ξεμπερδεύουμε ;η πάλι μπα ; Μου λέει εννοείται κ ξεμπερδευεις και μάλιστα εισαι πιο προφυλαγμένη από μια γυναίκα που εχει το γονίδιο κ δεν εχει εξεταστεί ποτέ εσυ καθε 4 μήνες εισαι με γενικό έλεγχο ότι ειναι θα το προλάβουμε.

Και ερωτώ ... Να μην κάνω τον έλεγχο γιατρέ ; Οχι πως εχω χρυσό βρακί να Πουλήσω για να το κάνω αλλα εναν έρανο θα τον έκανα μέχρι του χρόνου κάτι θα μάζευα πρώτα ο θεός ... 

Οχι μου εκεί ο γιατρός μην το κάνεις γιατι θα σου κοστίσει ψυχολογικά χωρίς λόγο ... Θα το έχεις συνέχεια στον νου σου και θα ειναι άσχημο .

Απλα μου λέει όταν ερθει η ώρα να κανεις την αποκατάσταση θα σου πρότεινα να δούμε αν θα αφαιρέσεις και το άλλο η οχι γιατι καταλαβαίνω πως ειναι αναπηρία .. Λέω γιατρέ εγω απ τη πρώτη μαστεκτομη ήθελα κ τα 2 αλλα δεν με άφησαν ... Πολυ ωραία λοιπόν αφού το έχεις παρει απόφαση να το κάνεις. Και αποφάσισα λοιπόν μετά τον έλεγχο του Σεπτεμβρίου πρώτα ο θεός να ειναι καλός και καθαρός θα πάω για αποκατάσταση και μαστεκτομη στο αριστερό . Δεν λέω θα μου λείψει αλλα απ τα 18 μου τραβιέμαι στους γιατρούς για τα βυζια μου δεν ειναι κατάσταση αυτή όλο προβλήματα μου φέρνουν ... Εχω ινοκυστικη μαστόπαθεια οι πόνοι από τις γόνιμες μέρες μέχρι και την περίοδο μου ειναι φρικτοι... Ούτε μπρουμυτα μπορούσα να κοιμάμαι κάποιες φορές ούτε σκάλες δεν μπορούσα να κατέβω ....πφφφφφφ θα ήθελα να θηλάσω μωράκι πολυ !!! Αλλα καλύτερα να ειμαι ζωντανή και οσο γίνεται προφυλαγμένη παρά να το κρατάω μήπως και ... Ειμαι πολυ πολυ συνειδητοποιημένη και κατασταλαγμένη για αυτή μου την κίνηση .θα γινει άμεση αποκατάσταση ... Ελπίζω ο εοπίπας να δικαιολογήσει την αποκατάσταση ... Γιατι όλο κάτι νέο ακούω από την κυρία Γεωργιάδη που με κανει να τρομάζω για το μέλλον μου περισσότερο απ τον καρκίνο .

Αυτά τα ιατρικά νέα .... Οσο για τα υπόλοιπα ηρεμία .... Ανεργία αφραγκία αλλα προσπαθώ οχι μιζέρια . Δυστυχως η ευτυχώς ειμαι εδώ που ειμαι. Δεν γεννήθηκα πλούσια ούτε με τα πάντα έτοιμα και στρωμένα . Ισως αν δεν είχα περασει αυτή τη περιπέτεια με την υγεία μου να είχα μεταναστεύσει το που άγνωστο . Παραδέχομαι με βαριά καρδιά πως εχω αρχίσει να σιχαίνομαι τρομακτικά την φάρα μου ... Οχι πως δεν υπάρχουν άνθρωποι άλλωστε μου το απέδειξαν .. Αλλα στην καθημερινότητα θα δώ 30 άθλιες συμπεριφορές και 1 καλή. Θα σας πω ενα παράδειγμα για να καταλάβετε ... Όταν αρρώστησα 2 στενοί συγγενείς είπαν στην μάνα μου την εξής ατάκα "τι το ήθελες το παιδί " .... Επειδή η μητέρα μου ήταν ανύπαντρη μητέρα κ με έκανε στα 41 της .... Είχε φάει απίστευτη κατάκριση . Άλλο παράδειγμα που ειπώθηκε μπροστα μου κιόλας και μάλιστα πρόσφατα ενώ η μητέρα μου με αγανάκτηση είπε άντε να παει κάτι καλα πέρασε το παιδί μου πολυ δύσκολα ήταν βαρβάτο περιστατικό η αγαπητή συγγενής της λέει με ύφος που έκανε μπαμ από δυσπιστία ... Έλα Αργυρω μου γίνονται κ θαύματα ... Τύπου πεθαμένη την έχουμε αλλα εσυ να ελπίζεις ........ Αυτοί οι 2 άνθρωποι λοιπόν ειναι κλασσικά παραδείγματα νεοέλληνα . Λέμε πάντα κακίες για να νιώσουμε ανώτεροι ... Ψηφίζουμε το κόμμα που μας βολεύει ... Πατάμε επι πτώματων για να φορέσουμε την μάρκα... Και κατακρίνουμε τους Παντες μα τους Παντες ... Θα μου πείτε κ εγω κατακρίνω αυτή τη στιγμή οκ λάθος μου . Αλλα αυτο το blog το έφτιαξα για να λέω τα εσώψυχα μου και να ξεσπάω. Δεν κρατάω κακιά αλλα πραγματικά το 90% των ανθρώπων. Γύρω μου ζούνε ακόμα στον κόσμο τους ... Παραπονιούνται για τα πιο ανούσια πράγματα χωρίς να έχουν βιώσει ουσιαστικό πόνο .τους νοιάζει το φαΐνεσθαι κ μόνο το φαΐνεσθαι !!!! Θα θέλα να τους μάζεψω και να τους κλειδωσω στους ορόφους του μεταξα και του Αγίου σαββα και να τους πλάκωσω στα χαστούκια και να τους ρωτάω πες μου όντως τι προβλήματα έχεις !!!!!!!! Κ για να μην παρεξηγηθώ δεν θεωρώ πως μόνο στα αντικαρκινικά υπάρχει πόνος ... Για το ελπίδα τι να πω ; Που μάνες παλεύουν δίπλα στα παιδια τους ; Ναι θα με πείτε γραφική που στα περισσότερα ποστ λέω τα ίδια κ τα ίδια αλλα πραγματικά πονάω με την κατάντια μας δεν γίνεται να μην βλέπω τα χαλια γύρω μου. Και να μην ήθελα οπότε πάω στο νοσοκομείο για επανελεγχο τα βλέπω . Εδώ ο κόσμος καίγεται και όλοι μιλούν για αριστερές η δεξιές πλεκτάνες ... Τον άνθρωπο που πονάει σήμερα κοιτάξτε κ βοηθήστε τον αντί να οργιζεσθε. Εχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να κρατάω ισορροπίες κ να μην τα παίρνω μέσα μου γιατι θα ξαναρρωστησω. Την κρίση την εχω εναποθέσει αλλού . Εχω τα δικά μου να σκεφτώ ... Τις ανασφάλειες μου για το μέλλον μου ... Το μέλλον ! Αχχαχαχαχχαχαχαχχχχαχα μου ακούγεται τρομακτικό ...  Εύχομαι να ξυπνησω μια μερα και να μην υπάρχει κακιά πονηριά μιζέρια αρρώστιες  φθονος... Καρκινος ...πολλα ζητάω ε; Με κούρασαν Μωρε ολα αυτά ... Εσάς οχι ;

Ελπίζω..

Το 2014 να μην με πικράνει... Η χρόνια που πέρασε ήταν ταινία γυρισμένη σε αρένα .. Παλευα με θηρία και πολλές φορές με τον εαυτό μου. Ισως τελικά και με τους ανθρώπους γύρω μου.

Αυτές οι γιορτές ήταν σχετικά ήρεμες... Η πρωτοχρονιά δε ! Ένα Δράμα η γρίπη που κανει πάρτυ αυτή τη περίοδο με καθηλώσε στο κρεβάτι και ο καινούργιος χρόνος με βρήκε αγκαλιά με ενα χαρτί υγείας για τη κατάρροη ( πόσο ρομαντικό) .

Τέτοιες ώρες γράφω λοιπόν ... Γιατι λένε πως τα βραδύα όταν δεν ακούγεται τίποτα ακους καλύτερα την ψυχη σου .. Ισως τελικά να ισχύει . Τα πιο πολλα δάκρυα τα εχω ρίξει νύχτα ,όταν με στήνω στον τοίχο και δεν μπορω με τίποτα να μου ξεφύγω.

2 Γενάρη έκανα υπέρηχους άνω κατω κοιλιας με καθαρά αποτελέσματα ... Το ακτινίδιο μου όπως το λέει και η έμπιστη τελειομανής και καλη φίλη ακτινολόγος μου παραμένει ολοστρογγυλο στο καθαρό μου ήπαρ <3  το οποίο εν κατακλείδι το αγάπησα ... Μου δίδαξε πολλα .

Τις επόμενες μέρες εχω την ψυχοφθόρα διαδικασία του νοσοκομείου για να μου γράψουν εξετάσεις , αίματος και ακτινογραφία Θωρακος . Εύχομαι και κυρίως προσεύχομαι να ειναι ολα καθαρά . 

Η ψυχολογία ομολογώ πως δεν ειναι σε καλη κατάσταση , δεν μπορω να ηρεμήσω στο 100% δεν ξέρω δηλ αν θα ξαναγίνει αυτο ... Η ειναι νωρίς ακόμα . Θα δείξει . Έφυγαν πολλοί άνθρωποι το 2013 .... Ο θάνατος με σοκάρει με διαφορετικό ομως τροπο πλέον , η μάλλον δεν με σοκάρει ο θάνατος αλλα ο τρόπος που έρχεται ....  Με τον πόνο δεν θα συμφιλιωθω ποτέ !!! Αρνούμαι αυτός ειναι ο εχθρός μου... Δεν τον αντέχω κ η ευχή μου για το 2014 μέσα από τα βάθη της ψυχής μου ειναι να ειναι όλοι υγιείς !!!!! Κανεις να μην πονάει . Δεν ειμαι αξία να κρίνω ποιος αξίζει η γιατι τον σωματικό πόνο κ αν αξίζει . Αλλα η σκέψη που έκανα όταν πονούσα από τις χημειοθεραπείες ήταν η εξής ... Έφερα στο νου μου ανθρώπους που αντιπαθώ πραγματικά και μου έχουν κανει μεγάλο κακό ,στην δική μου θέση και έκλαψα περισσότερο. Τέτοιοι πόνοι ειναι αβάσταχτοι . 

Θα μου πείτε γιατι τα φέρνω στο νου μου ... Δεν ειναι κάτι που ξεχνιέται , ισως ειμαι επηρεασμένη από τις επερχόμενες εξετάσεις. Ναι φοβάμαι, πολυ φοβάμαι .

Οχι μήπως πεθάνω ! Την διαδικασία . Δεν θελω να ξαναδώ την μανούλα μου στην κατάσταση που την είχα δει ... Ποτέ ξανά !!!! Ποτεεεεε ! 

Το εχω ξαναγράψει σε προηγούμενα ποστ, ας πεθάνω στον ύπνο μου δεν με νοιάζει αλλα δεν θελω να υποφέρω ...ακούγεται εγωιστικό ... Αυτο να ακούτε εσείς που με λέτε δυνατή . Δεν ειμαι , ειμαι φυγόπονη.  Και ώρες ώρες απορώ πως τη πάλεψα . 

Θελω να ξυπνησω μια μερα και να μην σκέφτομαι τον καρκίνο . Γίνεται ;  Προσπαθώ μα δεν τα καταφέρνω .

Υπάρχουν κάποιες ώρες που ειναι απελπιστικά βασανιστικές. 

Ομολογώ πως μετά απ όσα πέρασα εχω αλλάξει σε πολλούς τομείς . Δεν αγχώνομαι σχεδόν με τίποτα . Λέω σχεδόν γιατι όταν έρχεται η περίοδος εξετάσεων ειναι το μοναδικό που με αγχώνει . Σε ολα τα υπόλοιπα .... Μπορείς να με πεις κ βόδι ... Πλέον δεν με νοιάζει αν θα κοπεί το ρεύμα ,η το νερό , η το τηλ ... Η αν θα εχω χαρτί υγείας !!!!! Με πιάνουν τα γέλια πλέον . Λύση βρίσκει πάντα ο Κυριος από πανω ... Εκεί που εισαι στο Τσακ όλο κ κάτι έρχεται σε σημείο που σε πιάνει νευρικό γέλιο . Π.χ τις προάλλες μου λέει η μητέρα μου ... Μας τελείωσε το λάδι . Ε και τι σκας της λέω θα έρθει από κάπου .... Όπως έρχεται ... Την επόμενη είχαμε απρόσμενη επίσκεψη απ το χωριό μ εναν τενεκε λάδι ... Και πολλα αλλα τέτοια περιστατικά με ενα πολυ κραυγαλέο πρόσφατα το οποίο αν θέλετε σας το λέω σε προσωπικό μήνυμα !  Τον άρτον ημών τον επιούσιον δώσε ημεις σημερον ... Τελικά το ακούει ;)

Ολα ειναι κανονισμένα αρκεί να του έχεις εμπιστοσύνη ... Άσχετα αν εγω ειμαι Φλώρος και κλαίγομαι κ γκρινιάζω συνέχεια .. Ούτε τρίχα απ τα μαλλιά μας δεν πέφτει τυχαία .. 

Φυσικά πάντα μας δίνει την επιλογή και συνήθως εμείς κάνουμε μαλακιες ... Ακόμα κ εκεί στον δρόμο μας λιιιιιιιγο πιο κατω θα εχει μια ταμπελιτσα που θα λέει   Έξοδος κινδύνου ... Κ αν δεν την δούμε θα εχει και δεύτερη και Τρίτη και πολλές ακόμα ... Γιατι πάντα μας δίνει ευκαιρίες άσχετως με την ηλιθιότητα μας ....

Εγω εχω να ευχηθώ σε όλους μας υγεία υγεία υγεία και παλι υγεία . Να εχετε τα απαραίτητα να επιβιώσετε , ενα ζεστό κρεβάτι πάντα ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν ... Φώτιση για σωστές επιλογές ! Λιγότερο θυμό και μίσος ...

Και αααααααααπειρη υπομονη γιατι η ζωή μας ειναι απρόβλεπτη και τελικά μην γκρινιάζετε θελουμε πολυ λιγότερα απ ότι νομίζουμε για να πούμε δόξα σόι ο θεός ! Και να νιώσουμε την αληθινή ευτυχία . 

Στον εχθρό μου.

Πέρυσι τέτοιο καιρό σε γνώριζα .. Ήρθες ύπουλα ...σιγα - σιγά σαν τους κλέφτες... Έβαλες τα δυνατά σου να μην σε πάρω χαμπάρι για να κλεψεις οσο περισσότερα μπορούσες.. Είχες σκοπό να με βασανισεις και αργά και σταθερά να με κερδίσεις... Με έβαλες να βγάζω από πανω μου σιγα σιγα σάρκα .. Να γδυνομαι μπροστά σου .. Μπροστά στον βιαστή μου ... Έμεινα γυμνή χωρίς μαλλιά άχρωμη με κομμένα γόνατα .. Έμεινα φάντασμα... Απορούσαν αν υπάρχω ... Γέλαγες ειρωνικά και περίμενες πως και πως να αρπάξεις κ άλλο ... Σε κοίταξα κατάματα... Εχω να σου πω πως το υποχειριο εισαι εσυ!!!! Οχι εγώ... Εισαι υπάλληλος των καταστάσεων που εγω δημιούργησα σου επιτρέπεται από πάνω ... Μην πλανάσαι... Ήρθες απλα για να με διδάξεις... Εισαι πιόνι για να σώσω την ψυχή μου .... Άραξε λοιπόν στην γωνίτσα σου και μην την ακούς πολύ γιατί όσα και να κάνεις εγω τον θάνατο δεν τον φοβάμαι ... Φοβάμαι μην πληγώσω αυτούς που με αγαπούν ... Δεν θα σου χαριστώ όπως και δεν σου χαρίστηκα..... Εxω βλέπεις καλές παρέες που δεν μασάς μία μπροστά τους... Τη σάρκα μου την έκλεψες την ψυχή μου δεν θα τη πάρεις ποτέ ... Τ´ακους ποτέ !!!! Δεν θα με σαπίσεις... Θα με κάνεις να λάμψω στο τέλος ... Γιατί απλά ... Εισαι ένας ασήμαντος υπηρέτης ...  Δεν θα σου κάνω το χατήρι ... Θα γίνομαι καλύτερη και ανθεκτικότερη ... Στο μηδέν είδα πως ήταν .... 

Ενα μίζερο post ...

Δεν έχω μάθει έτσι .... Μου έμαθαν να μην λέω ψέματα... Δεν ειμαι εντάξει απέναντι σ εμένα ... Νιώθω πως υποκρίνομαι . Δεν μπορω να ηρεμήσω αυτή τη στιγμή που βρίσκομαι κατω απ το ζεστό μου πάπλωμα. Η φτώχεια γύρω μου βαράει κόκκινα ... Και οχι μόνο γύρω μου απλα ο καρκίνος μου έμαθε να ειμαι ευγνώμων απλα με το να βγάζω την μερα ζωντανή . Ειμαι άπραγη σπίτι ... Άνεργη. Όπως οι περισσότεροι ... Λυπάμαι για αυτο το πόστ αλλα θα ειναι μιζερο. Δεν μπορω να κάνω θετικές δηλώσεις .... Νιώθω πως γίνονται μπροστά μου φόνοι κ εγω δεν μπορω να κάνω τίποτα ... Και μάρτυρας που ειμαι δεν γίνεται ποτέ δίκη για να υπερασπιστώ το θύμα ... Φεύγουν πολλοί ... Άλλοι βίαια ... Άλλοι κατ' επιλογήν ... Άλλοι βασανιστικά από καρκίνο αφήνοντας πίσω συγγενείς που από τον πόνο του αποχωρισμού ειναι ζωντανοί νεκροί .. Πως να χαρώ και για ποιο λόγο ; Ειμαι ευγνώμων το εχω ξαναπεί για την έκβαση της υγείας μου ... Ο νους μου δεν. Μπορεί να συλλάβει πως εγω και αυτοί που ειναι υπαίτιοι για ολα αυτά ανήκουμε στην ίδια ράτσα ... Με οδηγεί στην τρέλα και θέλω να γδάρω την ίδια μου την σάρκα ... Αηδιάζω ... Η χώρα που είχε την τιμή να επονομάζει δικά της παιδιά τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη ... Έχει γίνει μπουρδελο χειρότερο κ από αυτά του μεσαίωνα ... Η σύφιλη στις ψυχές έχει γίνει μάστιγα ... Δεν μας κανει εντύπωση τίποτα πια και είμαστε όλοι νάρκωμενοι... Χάνουμε τις αξίες μας επειδή έτσι γίνεται δίπλα μας ... Άρα έχουμε δικαιολογία. Κατηγορούμε κατακρίνουμε και σκοτώνουμε πρώτα εμείς τον διπλανό μας με την αδιαφορία μας ... Και ακόμα έχουμε αλαζονεία !!! Αυτήν την αλαζονεία που μας τρώει σαν σαράκι .. Διψάμε να νιώσουμε ανώτεροι πιο ισχυροί και να εθελοτυφλούμε στην φθαρτή μας φύση .... Δεν μπορω να κλείσω τα ματιά σ αυτήν την παρακμή  οι χαρές μου πλέον ειναι μισές ... Ο κόσμος γύρω μου εδώ και καιρο χάνει σιγα σιγα το χρώμα του και γίνεται ασπρόμαυρος με πράσινους υποτόνους ... Το πράσινο της βλέννας...  Μα τι κάνω τόσην ώρα ! Πρέπει να σώσω το τομάρι μου ... Σκασε Αδελαίς ... Σκέψου θετικά ... Την γλίτωσα !!!  Δεν ψόφησα από καρκίνο ολα ειναι τελεια ! Ολα πανε καλα ! Θετικές δηλώσεις γρήγορα !!! Πατά το κουμπί ... Γίνε ρομπότ για να επιβιώσεις μην κοιτάς γύρω σου ... Ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ... Ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ...

Απόηχος....

Ναι... Θεωρητικά και τυπικά όλα έχουν τελειώσει απ το καλοκαίρι. Ειμαι στην ανάρρωση . Τι έχει απομείνει ; Μέσα σε ενα χρόνο έγιναν τόσα μα τόσα πολλα !!!! Εγω όμως δεν ειμαι η ίδια έxω αλλάξει ολοκληρωτικά... Δεν θα ξαναγίνω ποτέ ο ίδιος άνθρωπος που ήμουν, όσους και να απογοητεύει αυτο το γεγονός. Ναι το παραδέχομαι πως εχω βαρύνει. Δεν γίνεται να μην βαρύνεις μετά από κάτι τέτοιο. Οι δυσκολίες της ζωής μου δεν ξεκίνησαν από τον καρκίνο ... Υπάρχουν πάγια προβλήματα εδώ και χρόνια τα οποία δεν παίζει και να λυθούν . Κ όμως τα εχω δεχτεί όπως τα κακά χαρακτηριστικά που έχουμε πανω μας και δεν μας αρέσουν αλλα σιγα -σιγα τα αγαπάμε γιατι μας κάνουν ξεχωριστούς . Με μαθαίνει η κάθε δυσκολία ... Με εκπαιδεύει ... Μου μαζεύει τα λουριά να μην παίρνει το μυαλό μου αέρα και γίνομαι σκατοχαρακτήρας ..  Εχω ακόμα φοβίες ότι και να με πονάει στο σώμα μου με τρομάζει ... Φοβάμαι να κάνω νέα αρχή μήπως αρρώστησω και φάω ξανά πίκρα και απογοήτευση ... Σκέφτομαι από τώρα τις εξετάσεις του Γενάρη .... Νομίζω πως η τόση μαυρίλα των 30 ετών και η καταθλιπτική τάση τελικά δεν φεύγει τόσο εύκολα από πανω μου.. Αναπολώ το παρελθόν οχι τις στιγμές αλλα το παιδί που τελικά έπαψα να ειμαι. Πάντα παλευα αλλα με μια απίστευτη ενέργεια και μια γλυκεια αφέλεια που πλέον δεν υφίσταται. Δεν μπορω να σκεφτώ παραπέρα από τον Γενάρη που εχω τις εξετάσεις ... Ειναι λογικό ; Τι θα κάνω στη ζωή μου ; Για ποιο λόγο έγινα καλα ; Δεν θέλω να απογοήτευσω κανέναν θέλω να ειμαι χρήσιμη ... Αυτο πρέπει να βγει σε καλο οχι μόνο για μένα όμως ... Πλέον όμως δεν θα προσφέρω σε αχάριστους ανθρώπους οχι γιατι δεν πρέπει αλλα αν εχω κάτι καλο να δώσω καλύτερα να το σπατάλησω κάπου που υπάρχει πραγματική ανάγκη .
Δεν μπορω να ξεχάσω ... 29 Νοέμβρη ήταν η πρώτη μου θεραπεία ... Οι παρενέργειες με έπιασαν μετά από 2 μέρες ... Επι 24 ώρες έκανα εμετό ... Δεν ήθελα να κάτσω μέσα... όμως ήθελα να αποδείξω στον εαυτό μου πως δεν θα με ρίξει ούτε ο πόνος ούτε οι Εμετοι και πήγαμε τοτε με την σχέση μου σ ενα φιλικό σπίτι ... Στον γυρισμο έξω από την πολυκατοικία μου δεν άντεξα και ξαναεκανα... Έχουν μείνει από τοτε σημάδια ... Τα βλέπω κάθε μερα ..., κάθε μερα βλέπω αυτο και ειναι η υπενθύμιση της κατάστασης που βίωσα και κανεις αν δεν έχει περασει δεν μπορεί να διανοηθεί την κόλαση που ζεις ....τους φρικτους πόνους και το μάθημα υπομονής ... Που διδασκεσαι. Ειναι λίγο ωμή η αναφορά για τον εμετό αλλα ειναι όντως ενα γεγονός. Ειναι οι στιγμές που σε κάνουν να νιώθεις ενα μικρόσωμο παιδί που το μόνο που θες ειναι μια τεράστια ζέστη γονική αγκαλιά ... Να σου πουν ηρέμησε ειμαι εδώ ! Θα σε προστάτευσω από ολα τα κακά ... Και ολα θα πανε καλα στο τέλος θα δεις .. Που θα χάσεις την αίσθηση του χρόνου....και θα κουρνιασεις... Αλλα να ειναι αλήθεια! Μόνο αλήθεια ! Τελικά αυτο που ψάχνω πάντα στη ζωή μου ειναι αληθινοί άνθρωποι και καταστάσεις ... Οτιδήποτε τοξικό με έσβησε ήταν ψεύτικο. Τίποτα δεν μπορεί να σε βλάψει  περισσότερο από καλπικους ανθρώπους . Που ζουν σε μια επιφάνεια φοβούμενοι το σκαψιμο μέσα τους. Ώρες ώρες νομίζω πως ζω την απίστευτη γελοιότητα γύρω μου ... Ζωές χάνονται για πλάκα ... Και ο κόσμος καταναλώνει ενέργεια για να εναντιωνεται παντού ! Έχθρες χολή και σκοτωμοί και κάποιοι παλεύουμε να επιβιώσουμε για τα λίγα ... Πόσο μάταια ειναι ακόμα κ αυτά .. Τρώνε ώρες και λεπτά απ τη ζωή τους για να εξαπολυουν μίσος ... Ας κοιτάξετε  ο καθένας τα σκατα του... Μπορείτε να γίνετε καλύτεροι άνθρωποι με πολλούς τρόπους . Το εχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ ... Βρείτε οικογένειες και βοηθήστε στερηθειτε έναν καφε σας και πάρτε τρόφιμα ... Βρείτε παρατημένος ανθρώπους ηλικιωμένους και βοηθήστε τους στο σπίτι τους ... Πηγαίνετε σε έναν παιδικό σταθμό η σε ενα σχολείο και ρωτήστε ποια παιδιά έχουν πρόβλημα οικονομικό ... Διαβάστε παιδιά εθελοντικά οι άνεργοι, που δεν έχουν χρήματα για φροντιστήριο ... Η μόρφωση και η παιδεία ειναι το όπλο μας. Μαζέψτε παλιά ρούχα που όντως δεν θέλετε και δώστε τα σε οικογένειες που ξέρετε πως θα τα λάβουν οπωσδήποτε. Όσοι έχετε βιβλιάριο υγείας γράψτε φάρμακα έστω για ανασφάλιστους ανθρώπους, υπάρχουν και γιατροί που βοηθούν. Πείτε πως αύριο σας κόβει το κράτος 30 ευρώ .... Θα μετανιώνετε που δεν πήγαν τόσο καιρο κάπου να πιάσουν τόπο ... Κάντε κάτι γίνετε σημαντικοί για τον διπλανό σας και μην αναλωνεστε σε απογοήτευση και πικρία ! Όλοι στον ίδιο σκατοκοσμο ζούμε ... Όλους μας αδίκησαν... Πεινάμε όλοι μας κ όσοι δεν πεινουν ειναι μειονότητα ..η αλληλεγγύη θα μας βοηθήσει να περάσουμε ότι μας συμβαίνει ... Νιώθω άχρηστη μετά από αυτά που πέρασα και θέλω να βρω τον λόγο που μου δωθηκε η δεύτερη ευκαιρία ... Ειμαι ακόμα μουδιασμένη... Βιάζομαι να ζήσω αλλα δεν μπορω ... Με σταματάει ο φόβος ... Φοβάμαι να ξαναερωτευτω ... Δεν μπορω τελικά να ερωτεύτω. Έχω κλείσει σ ενα κουτάκι αυτή την ανάγκη ... Φοβάμαι μήπως ξεκινήσω κάτι και δεν μπορω να κάνω πάλι όνειρα κ αν κάνω και τελικά γκρεμιστούν ; Κ αν σταματήσει πάλι κάτι ο καρκίνος ; Και ποιος θα δεχτεί την αβεβαιότητα μου; Ποιος θα χτίσει κάστρα σε άμμο ; Πάντα λέω πως δεν ειναι ολα για όλους. Έχασα την Αδελαίς ...ειμαι κάτι ουδέτερο. Και τι απέμεινε ;;; Προσπαθώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος κ αυτο ειναι τόσο δύσκολο .....