Στον εχθρό μου.

Πέρυσι τέτοιο καιρό σε γνώριζα .. Ήρθες ύπουλα ...σιγα - σιγά σαν τους κλέφτες... Έβαλες τα δυνατά σου να μην σε πάρω χαμπάρι για να κλεψεις οσο περισσότερα μπορούσες.. Είχες σκοπό να με βασανισεις και αργά και σταθερά να με κερδίσεις... Με έβαλες να βγάζω από πανω μου σιγα σιγα σάρκα .. Να γδυνομαι μπροστά σου .. Μπροστά στον βιαστή μου ... Έμεινα γυμνή χωρίς μαλλιά άχρωμη με κομμένα γόνατα .. Έμεινα φάντασμα... Απορούσαν αν υπάρχω ... Γέλαγες ειρωνικά και περίμενες πως και πως να αρπάξεις κ άλλο ... Σε κοίταξα κατάματα... Εχω να σου πω πως το υποχειριο εισαι εσυ!!!! Οχι εγώ... Εισαι υπάλληλος των καταστάσεων που εγω δημιούργησα σου επιτρέπεται από πάνω ... Μην πλανάσαι... Ήρθες απλα για να με διδάξεις... Εισαι πιόνι για να σώσω την ψυχή μου .... Άραξε λοιπόν στην γωνίτσα σου και μην την ακούς πολύ γιατί όσα και να κάνεις εγω τον θάνατο δεν τον φοβάμαι ... Φοβάμαι μην πληγώσω αυτούς που με αγαπούν ... Δεν θα σου χαριστώ όπως και δεν σου χαρίστηκα..... Εxω βλέπεις καλές παρέες που δεν μασάς μία μπροστά τους... Τη σάρκα μου την έκλεψες την ψυχή μου δεν θα τη πάρεις ποτέ ... Τ´ακους ποτέ !!!! Δεν θα με σαπίσεις... Θα με κάνεις να λάμψω στο τέλος ... Γιατί απλά ... Εισαι ένας ασήμαντος υπηρέτης ...  Δεν θα σου κάνω το χατήρι ... Θα γίνομαι καλύτερη και ανθεκτικότερη ... Στο μηδέν είδα πως ήταν .... 

Ενα μίζερο post ...

Δεν έχω μάθει έτσι .... Μου έμαθαν να μην λέω ψέματα... Δεν ειμαι εντάξει απέναντι σ εμένα ... Νιώθω πως υποκρίνομαι . Δεν μπορω να ηρεμήσω αυτή τη στιγμή που βρίσκομαι κατω απ το ζεστό μου πάπλωμα. Η φτώχεια γύρω μου βαράει κόκκινα ... Και οχι μόνο γύρω μου απλα ο καρκίνος μου έμαθε να ειμαι ευγνώμων απλα με το να βγάζω την μερα ζωντανή . Ειμαι άπραγη σπίτι ... Άνεργη. Όπως οι περισσότεροι ... Λυπάμαι για αυτο το πόστ αλλα θα ειναι μιζερο. Δεν μπορω να κάνω θετικές δηλώσεις .... Νιώθω πως γίνονται μπροστά μου φόνοι κ εγω δεν μπορω να κάνω τίποτα ... Και μάρτυρας που ειμαι δεν γίνεται ποτέ δίκη για να υπερασπιστώ το θύμα ... Φεύγουν πολλοί ... Άλλοι βίαια ... Άλλοι κατ' επιλογήν ... Άλλοι βασανιστικά από καρκίνο αφήνοντας πίσω συγγενείς που από τον πόνο του αποχωρισμού ειναι ζωντανοί νεκροί .. Πως να χαρώ και για ποιο λόγο ; Ειμαι ευγνώμων το εχω ξαναπεί για την έκβαση της υγείας μου ... Ο νους μου δεν. Μπορεί να συλλάβει πως εγω και αυτοί που ειναι υπαίτιοι για ολα αυτά ανήκουμε στην ίδια ράτσα ... Με οδηγεί στην τρέλα και θέλω να γδάρω την ίδια μου την σάρκα ... Αηδιάζω ... Η χώρα που είχε την τιμή να επονομάζει δικά της παιδιά τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη ... Έχει γίνει μπουρδελο χειρότερο κ από αυτά του μεσαίωνα ... Η σύφιλη στις ψυχές έχει γίνει μάστιγα ... Δεν μας κανει εντύπωση τίποτα πια και είμαστε όλοι νάρκωμενοι... Χάνουμε τις αξίες μας επειδή έτσι γίνεται δίπλα μας ... Άρα έχουμε δικαιολογία. Κατηγορούμε κατακρίνουμε και σκοτώνουμε πρώτα εμείς τον διπλανό μας με την αδιαφορία μας ... Και ακόμα έχουμε αλαζονεία !!! Αυτήν την αλαζονεία που μας τρώει σαν σαράκι .. Διψάμε να νιώσουμε ανώτεροι πιο ισχυροί και να εθελοτυφλούμε στην φθαρτή μας φύση .... Δεν μπορω να κλείσω τα ματιά σ αυτήν την παρακμή  οι χαρές μου πλέον ειναι μισές ... Ο κόσμος γύρω μου εδώ και καιρο χάνει σιγα σιγα το χρώμα του και γίνεται ασπρόμαυρος με πράσινους υποτόνους ... Το πράσινο της βλέννας...  Μα τι κάνω τόσην ώρα ! Πρέπει να σώσω το τομάρι μου ... Σκασε Αδελαίς ... Σκέψου θετικά ... Την γλίτωσα !!!  Δεν ψόφησα από καρκίνο ολα ειναι τελεια ! Ολα πανε καλα ! Θετικές δηλώσεις γρήγορα !!! Πατά το κουμπί ... Γίνε ρομπότ για να επιβιώσεις μην κοιτάς γύρω σου ... Ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ... Ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ολα θα πανε καλα ολα πανε καλα ...

Απόηχος....

Ναι... Θεωρητικά και τυπικά όλα έχουν τελειώσει απ το καλοκαίρι. Ειμαι στην ανάρρωση . Τι έχει απομείνει ; Μέσα σε ενα χρόνο έγιναν τόσα μα τόσα πολλα !!!! Εγω όμως δεν ειμαι η ίδια έxω αλλάξει ολοκληρωτικά... Δεν θα ξαναγίνω ποτέ ο ίδιος άνθρωπος που ήμουν, όσους και να απογοητεύει αυτο το γεγονός. Ναι το παραδέχομαι πως εχω βαρύνει. Δεν γίνεται να μην βαρύνεις μετά από κάτι τέτοιο. Οι δυσκολίες της ζωής μου δεν ξεκίνησαν από τον καρκίνο ... Υπάρχουν πάγια προβλήματα εδώ και χρόνια τα οποία δεν παίζει και να λυθούν . Κ όμως τα εχω δεχτεί όπως τα κακά χαρακτηριστικά που έχουμε πανω μας και δεν μας αρέσουν αλλα σιγα -σιγα τα αγαπάμε γιατι μας κάνουν ξεχωριστούς . Με μαθαίνει η κάθε δυσκολία ... Με εκπαιδεύει ... Μου μαζεύει τα λουριά να μην παίρνει το μυαλό μου αέρα και γίνομαι σκατοχαρακτήρας ..  Εχω ακόμα φοβίες ότι και να με πονάει στο σώμα μου με τρομάζει ... Φοβάμαι να κάνω νέα αρχή μήπως αρρώστησω και φάω ξανά πίκρα και απογοήτευση ... Σκέφτομαι από τώρα τις εξετάσεις του Γενάρη .... Νομίζω πως η τόση μαυρίλα των 30 ετών και η καταθλιπτική τάση τελικά δεν φεύγει τόσο εύκολα από πανω μου.. Αναπολώ το παρελθόν οχι τις στιγμές αλλα το παιδί που τελικά έπαψα να ειμαι. Πάντα παλευα αλλα με μια απίστευτη ενέργεια και μια γλυκεια αφέλεια που πλέον δεν υφίσταται. Δεν μπορω να σκεφτώ παραπέρα από τον Γενάρη που εχω τις εξετάσεις ... Ειναι λογικό ; Τι θα κάνω στη ζωή μου ; Για ποιο λόγο έγινα καλα ; Δεν θέλω να απογοήτευσω κανέναν θέλω να ειμαι χρήσιμη ... Αυτο πρέπει να βγει σε καλο οχι μόνο για μένα όμως ... Πλέον όμως δεν θα προσφέρω σε αχάριστους ανθρώπους οχι γιατι δεν πρέπει αλλα αν εχω κάτι καλο να δώσω καλύτερα να το σπατάλησω κάπου που υπάρχει πραγματική ανάγκη .
Δεν μπορω να ξεχάσω ... 29 Νοέμβρη ήταν η πρώτη μου θεραπεία ... Οι παρενέργειες με έπιασαν μετά από 2 μέρες ... Επι 24 ώρες έκανα εμετό ... Δεν ήθελα να κάτσω μέσα... όμως ήθελα να αποδείξω στον εαυτό μου πως δεν θα με ρίξει ούτε ο πόνος ούτε οι Εμετοι και πήγαμε τοτε με την σχέση μου σ ενα φιλικό σπίτι ... Στον γυρισμο έξω από την πολυκατοικία μου δεν άντεξα και ξαναεκανα... Έχουν μείνει από τοτε σημάδια ... Τα βλέπω κάθε μερα ..., κάθε μερα βλέπω αυτο και ειναι η υπενθύμιση της κατάστασης που βίωσα και κανεις αν δεν έχει περασει δεν μπορεί να διανοηθεί την κόλαση που ζεις ....τους φρικτους πόνους και το μάθημα υπομονής ... Που διδασκεσαι. Ειναι λίγο ωμή η αναφορά για τον εμετό αλλα ειναι όντως ενα γεγονός. Ειναι οι στιγμές που σε κάνουν να νιώθεις ενα μικρόσωμο παιδί που το μόνο που θες ειναι μια τεράστια ζέστη γονική αγκαλιά ... Να σου πουν ηρέμησε ειμαι εδώ ! Θα σε προστάτευσω από ολα τα κακά ... Και ολα θα πανε καλα στο τέλος θα δεις .. Που θα χάσεις την αίσθηση του χρόνου....και θα κουρνιασεις... Αλλα να ειναι αλήθεια! Μόνο αλήθεια ! Τελικά αυτο που ψάχνω πάντα στη ζωή μου ειναι αληθινοί άνθρωποι και καταστάσεις ... Οτιδήποτε τοξικό με έσβησε ήταν ψεύτικο. Τίποτα δεν μπορεί να σε βλάψει  περισσότερο από καλπικους ανθρώπους . Που ζουν σε μια επιφάνεια φοβούμενοι το σκαψιμο μέσα τους. Ώρες ώρες νομίζω πως ζω την απίστευτη γελοιότητα γύρω μου ... Ζωές χάνονται για πλάκα ... Και ο κόσμος καταναλώνει ενέργεια για να εναντιωνεται παντού ! Έχθρες χολή και σκοτωμοί και κάποιοι παλεύουμε να επιβιώσουμε για τα λίγα ... Πόσο μάταια ειναι ακόμα κ αυτά .. Τρώνε ώρες και λεπτά απ τη ζωή τους για να εξαπολυουν μίσος ... Ας κοιτάξετε  ο καθένας τα σκατα του... Μπορείτε να γίνετε καλύτεροι άνθρωποι με πολλούς τρόπους . Το εχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ ... Βρείτε οικογένειες και βοηθήστε στερηθειτε έναν καφε σας και πάρτε τρόφιμα ... Βρείτε παρατημένος ανθρώπους ηλικιωμένους και βοηθήστε τους στο σπίτι τους ... Πηγαίνετε σε έναν παιδικό σταθμό η σε ενα σχολείο και ρωτήστε ποια παιδιά έχουν πρόβλημα οικονομικό ... Διαβάστε παιδιά εθελοντικά οι άνεργοι, που δεν έχουν χρήματα για φροντιστήριο ... Η μόρφωση και η παιδεία ειναι το όπλο μας. Μαζέψτε παλιά ρούχα που όντως δεν θέλετε και δώστε τα σε οικογένειες που ξέρετε πως θα τα λάβουν οπωσδήποτε. Όσοι έχετε βιβλιάριο υγείας γράψτε φάρμακα έστω για ανασφάλιστους ανθρώπους, υπάρχουν και γιατροί που βοηθούν. Πείτε πως αύριο σας κόβει το κράτος 30 ευρώ .... Θα μετανιώνετε που δεν πήγαν τόσο καιρο κάπου να πιάσουν τόπο ... Κάντε κάτι γίνετε σημαντικοί για τον διπλανό σας και μην αναλωνεστε σε απογοήτευση και πικρία ! Όλοι στον ίδιο σκατοκοσμο ζούμε ... Όλους μας αδίκησαν... Πεινάμε όλοι μας κ όσοι δεν πεινουν ειναι μειονότητα ..η αλληλεγγύη θα μας βοηθήσει να περάσουμε ότι μας συμβαίνει ... Νιώθω άχρηστη μετά από αυτά που πέρασα και θέλω να βρω τον λόγο που μου δωθηκε η δεύτερη ευκαιρία ... Ειμαι ακόμα μουδιασμένη... Βιάζομαι να ζήσω αλλα δεν μπορω ... Με σταματάει ο φόβος ... Φοβάμαι να ξαναερωτευτω ... Δεν μπορω τελικά να ερωτεύτω. Έχω κλείσει σ ενα κουτάκι αυτή την ανάγκη ... Φοβάμαι μήπως ξεκινήσω κάτι και δεν μπορω να κάνω πάλι όνειρα κ αν κάνω και τελικά γκρεμιστούν ; Κ αν σταματήσει πάλι κάτι ο καρκίνος ; Και ποιος θα δεχτεί την αβεβαιότητα μου; Ποιος θα χτίσει κάστρα σε άμμο ; Πάντα λέω πως δεν ειναι ολα για όλους. Έχασα την Αδελαίς ...ειμαι κάτι ουδέτερο. Και τι απέμεινε ;;; Προσπαθώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος κ αυτο ειναι τόσο δύσκολο ..... 

14 Σεπτέμβρη - 25 Οκτώβρη

Οι 2 ημερομηνίες που με σημάδεψαν .... Μετά τις καθαρές εξετάσεις του επανελεγχου μου περίμενα με αγωνία να γιορτάσω τον ένα χρόνο μετα την διάγνωση μου... Σε παλίο πόστ μου έιχα αναφέρει κάποια πράγματα για τον πατέρα μου... Έν συντομία .. Οι  γονείς μου δεν παντρεύτηκαν ποτέ και χώρισαν πρίν γεννήθώ. Ο πατέρας μου δυστυχώς δεν ασχολήθηκε ποτέ με εμένα . Τον είχα δει συνολικά 4-5. Φορές στην ζωή μου . Τελευταία φορά όταν ήμουν 13 . Το παραδέχομαι πως το όλο θέμα ήταν ανοιχτή πληγή ολα αυτά τα χρόνια . Άπειρες ώρες θλίψης και νταντεματος στον εαυτό μου για αυτή τη σκληρή απόρριψη ... Κατηγορίες , μίσος , θυμός , απέχθεια ... Μέχρι που παραμονές της πρώτης μου ΧΜΘ λαμβάνω ένα τηλ από μια γυναίκα για να μου πει πως ο πατέρας μου έχει καρκίνο στον πνεύμονα ... Χωρίς να γνωρίζει για τον δικό μου καρκίνο . Την πρώτη μου χημειοθεραπεία την έκανα την ίδια ώρα με τον πατέρα μου , εκείνος στον ευαγγελισμο κ εγω στον Άγιο σαββα... Πόσα μέτρα απέχουν μεταξύ τους αυτά τα 2 νοσοκομεία ;;;;; Δοκιμάστηκα πολυ σκληρά μέσα μου . Στεναχωρήθηκα απίστευτα για αυτόν τον άνθρωπο για την μητέρα μου που έχει περασει τόσα εκ αιτίας του ... Για εμένα ... Για τις κακές του επιλογές ... Μέχρι που τον συγχώρεσα γιατι κατάλαβα ... Και έμαθα πράγματα σκληρά ... Έμαθα καταρχήν για το όνομα μου . Ειναι της γιαγιάς μου και ήταν απ την Σμύρνη την σκότωσαν στα 22 της γιατι ο παππούς μου ήταν δεξιός κ είχε φύγει απ την Ελλάδα αλλα δεν είχε πει σε κανέναν που ειναι με αποτέλεσμα να βρουν την γιαγιά μου που μολις είχε γεννήσει και επειδή δεν τους έλεγε που βρίσκεται ο άντρας της να την σκοτώσουν μαζί με τον αδερφό της και την μητέρα της . Την έθαψαν στον μελιγαλά. Έμαθα για τον παππού μου .... Πολυ γνωστός στρατηγός και ενεργή παρουσία στην χούντα .... Οι δικές μου πολιτικές απόψεις ειναι ανθρωπιστικές κατα βάση από εκεί κ πέρα τα άκρα με ανατριχιαζουν . Για να μην μακρύγορω κατάλαβα πολλα ... Και κατέληξα σε αυτο που λέω πάντα ... Δεν ειναι ολα για όλους .. Δεν μπορείς να απαιτείς από κάποιον που δεν έχει κατω άκρα να τρέξει 100 μέτρα ταχύτητα ούτε από έναν κουφό να σου γράψει μουσική ... Υπάρχουν πολλών ειδών αναπηρίες ... Μια από αυτές λοιπόν είχε κ ο πατέρας μου ... Περεμεινε παιδί για πάντα .. Ήθελε να γίνεται το δικό του χωρίς στερήσεις ... Απολαύσεις μόνο χωρίς πρέπει χωρίς όρια . Χωρίς ευθύνες ... Κάποιος άλλος ευθύνεται για την διαπαιδαγώγηση του. Ομως ... Δεν κατηγορώ κανέναν δεν ειμαι εγω αυτή που θα κρίνω . Πέρασα πολυ άσχημες καταστάσεις γιατι παλευα παράλληλα μαζί του .. Είχε μείνει ένα ανθρωπάκι καραφλο καμπουριασμενο και αδύναμο ... Πόναγα αλήθεια... Ειναι πολυ τραγικό αλλα μας ένωσε ο καρκίνος και ο πόνος μας.... Τελευταία φορά τον είδα τον Μάιο  στο νοσοκομείο ... Λείψανο ... Δεν άντεχα να τον ξαναδώ με έριχνε απίστευτα το παραδέχομαι παρέδωσα ... Μιλάγαμε στο τηλ που κ που και δίναμε κουράγιο ο ένας στον άλλον ...  Έφτασε η 14 Σεπτεμβρίου και ήξερα πως δεν ειναι καθόλου καλα . Περίμενα να ξυπνησω να πάω στο μοναστήρι που εχω πει να πηγαίνω κάθε χρόνο στις 14 Σεπτέμβρη ... Το προηγούμενο βράδυ προσευχήθηκα να μην πονάει άλλο αρκετά πλήρωσε ... Ξημερώματα της 14 Σεπτεμβρίου έφυγε ....

Η μητέρα μου ενώ το ήξερε με άφησε να πάμε πρώτα στο μοναστήρι κ μου το είπε μετά . Καμία αντίδραση . 

Έκλαψα πολυ μετά από 2 μέρες .... Δεν πηγα στην κηδεία . Δεν μου αρέσουν οι κηδείες ... Ειναι φρικτές . Θέλω να ειναι καλα εκεί που ειναι . Μετά από κάποιες ημέρες ενώ προσεύχομαι για εκείνον βλέπω το εξής όνειρο ...

Ειναι σε ένα πράσινο δωμάτιο ετοιμοθάνατος χλώμος μπροστά σε ένα τεράστιο παράθυρο , ξαπλωμένος σε ένα μεγάλο κρεβάτι με το που μπαίνω μέσα φεύγουν όλοι οι συγγενείς ... Μένουμε μόνοι μας τον κοιτάζω και σιγα σιγα ξεψυχαει... Γυρνάω απ την άλλη και συνειδητοποιώ πως ειναι ζωντανός .. Τον βλέπω με μαλλιά 30 χρόνια νεότερο με ρόδοκοκκινα Μαγούλα να γελάει του λέω ..έκπληκτη μα καλα αφού έφυγες ... Μου λέει πηγα και ξαναήρθα .. Του λέω το ξέρεις ότι σ εχω συγχωρέσει ε; Μου λέει χαμογελώντας ναι .. Του λέω εγω σε προσέχω από εδώ .. Μου λέει το ξέρω .. Του λέω εσυ μπορείς να με προσεχείς από εκεί που εισαι ; Μου λέει ναι ... Ρωτάω ειναι ωραία εκεί που εισαι ; Απαντάει ναι αλλα πεινάω ... Έρχεται κάθε μερα μια γυναίκα και με ταΐζει ...και ξαφνικά τον βλέπω σε μια τεράστια παραλία που δεν τελείωνε πουθενά, χιλιάδες κόσμο παιδιά να ακούς γέλια .. Γλάρους... Αλλα ήταν συννεφιά .. Να κάθεται σε μια παρέα παιδιών ... Και ξυπνησα .

Στο τώρα ... Εχω ηρεμήσει αρκετά σκέφτομαι την ζωή μέχρι το επόμενο τσεκάπ πιο πέρα δεν μπορω να σκεφτώ . Σε όλο αυτο υπήρξαν 2 άνθρωποι που δεν χωράει το κεφάλι μου την κακιά που τελικά είχαν .... Προσπαθώ να τους συγχώρησω για την στάση τους αλλα κάνω τεράστιο αγώνα μέσα μου και δεν τα καταφέρνω ... Η σχέση μου έλαβε τέλος οριστικά αυτή την φορά . Τον ευχαριστω με όλη την αγάπη και την δύναμη της ψυχής μου . Η ζωή ειναι πολυ απρόβλεπτη για να την σπατάλας με θλίψη ... 30 χρόνια χόρτασα θλίψη πίκρα και πολλα άσχημα συναισθήματα . Τέλος η μαυρίλα ...δεν χάνω χρόνο . 

Ο στόχος μου από εδώ και πέρα ειναι να ζω το τώρα τίποτα άλλο. Παρακαλάω τον θεό να ειμαι καλα όπως και ολα τ' αδέρφια μου που παλεύουν με τον καρκίνο ... Χθες έκλεισα 1 χρόνο από την μαστεκτομη μου . Δεν μου λείπει το στήθος μου.  Αν ήμουν άντρας θα με ερωτευομουν και χωρίς αυτο . Χωρίς να ακουστεί υπερήφανη η δήλωση μου . Το τέλειο δεν μου άρεσε ποτέ . Ήμουν πάντα με τους αδύναμους με αυτούς που τους λείπουν πολλα γιατι κ εμένα μου έλειπαν ... ο αγώνας δεν σταματάει ποτέ ... Μπορεί να μην πονάει το σώμα μου τόσο πλέον αλλα η ψυχη έχει ουλές που θα ειναι για πάντα εκεί .

Σκέψεις ...

30 χρόνια βήματα ... Μικρά άλλες φορές μεγάλα και όλα ένα προς ένα οδηγούν στο τέλος πάντα εκεί θα οδηγούν τα πάντα. Αυτό το έμαθα τώρα τελευταία και κάπως βίαια αλλα ναι λυτρώθηκα απ τον μπαμπούλα του πρέπει . Τίποτα δεν πρέπει . Όταν είσαι άνθρωπος έχεις κάποια χαρακτηριστικά το μόνο σίγουρο είναι η αγάπη . Αν δεν την έχεις δεν είσαι άνθρωπος . Με αυτό πορεύεσαι λοιπόν... Και όπως κάτσει. Κάθε λεπτό που περνάει σε φέρνει πιο κοντα στον θάνατο . Μακάβριο ; Κ όμως η αλήθεια . Το θέμα είναι τι κανεις για αυτό ... Εγω λέω να το απολαύσω αφού κανεις δεν τη γλιτώνει . Τελικά ο άνθρωπος είναι το πιο αλαζονικό πλάσμα . Νομίζει πως θα υπάρχει για πάντα , θα κάνει τα πάντα , μπορεί να κάνει τα πάντα . Πολλές φορές νομίζει πως πανω από αυτόν δεν υπάρχει τίποτα . Το ίδιο νομίζει και το μυρμήγκι .... Απλά βλέπει μια σκιά και το αντιλαμβάνεται απλά σαν μια μάζα που το απειλεί ... Που να φανταστεί πως αυτή η μάζα έχει αναλύσει την θεωρία της σχετικότητας . Δεν γίνεται αυτό να το συλλάβει η ύπαρξη του . Κ όμως υπάρχουμε κ νομίζουμε κιόλας όπως το ποταμό μυρμήγκι πως τα ξέρουμε όλα . Όσο παει δηλ ο εγκέφαλος μας .....

Νομίζω πως έχω απογοητευτεί οικτρά απ το είδος μου ..... Είμαστε τόσο εγκεφαλικά υποαναπτυκτοι που αυτοκαταστρεφομαστε. Είμαστε κανίβαλοι χωρίς κανένα νόημα. Παλεύουμε μια ζωή για λεφτα, καριέρα για το τίποτα ... Τρώμε σκατα και μυαλό δεν βάζουμε ... Φτάνουμε σε σημεία αδύνατης διαβίωσης και δαγκωνουμε την σαρκα μας και δηλώνουμε με περισσια υποκρισία πως αυτό το μέλος δεν ανήκει στο σώμα μας ... Σημασία έχει πως θα πέσει στο στομάχι μας.

Και ποια είναι η ελπίδα ; Αν πιστέψουμε πως έχουμε ψυχή με το να τη σώσουμε ίσως λέω ίσως να μην είμαστε ζωντανά περιττωματα.

Ούφ! 1χρόνος χωρίς καρκίνο ....

Η αλήθεια είναι πως ναι ! Είναι ο πιο όμορφος λόγος για να γιορτάσεις! Άντε όμως να το συνειδητοποίησεις. Σήμερα πήρα και τα τελευταία αποτελέσματα . Καθαρά όλα με κάτι οζίδια στον θηρεοειδή που πρέπει να τα παρακολουθώ ... Με πολυποδάκια στη χολή απ την ταλαιπωρία ... Και ο cea (γενικός δείκτης καρκίνου ) 1 μονάδα πάνω απ το φυσιολογικό . Ενώ κλασσικά ως ψύχραιμος άνθρωπος έβαλα τα κλάματα κ έχασα πάλι το πάτωμα κάτω απ τα ποδάρια μου μου είπαν όλοι όπως και ο γιατρός μου πως δεν πρέπει να δίνω σημασία καθόλου. Για πολύ καιρό μετά αυτό θα βγαίνει έτσι λόγω των θεραπειών και της ταλαιπωρίας και πως αν είναι να ληφθεί υπ όψιν πρέπει να είναι πάνω από 10.

Ωστόσο ακόμα απ τις ακτινοβολίες νιώθω όλη τη δεξιά μου πλευρά εσωτερικά αρκετά ταλαιπωρημένη σαν να με τραβάει . Αυτά είναι τα ιατρικά μου νέα ... Ψυχολογικά δεν ξέρω πότε θα νιώσω πως πάει αυτό ήταν τελείωσε .... Δεν μπορώ να το νιώσω ακόμα ; Το νιώθεις άραγε αυτό ποτέ ; Τίποτα δεν μπορεί να είναι ίδιο με πρίν. Προσπαθώ να νιώσω απελευθερωμένη από αυτόν τον άθλιο μαλάκα που λέγεται καρκίνος. Νιώθω σαν να με βίασαν . Ναι ήταν βιασμός ... Ο καρκίνος μου επιτέθηκε με θράσος χωρίς να σεβαστεί τίποτα απολύτως , μου πήρε οποία αθωότητα και ανεμελιά είχα μου άφησε πληγές που δεν θα κλείσουν ποτέ και με άλλαξε .

Κάνω πολύ μεγάλη προσπάθεια να συνεχίσω την ζωή μου όσο γίνεται φυσιολογικά. Αισιόδοξη όσο κ αν δεν φαίνεται είμαι , απλά δεν μπορώ πλέον να κάνω σχέδια ... Κάτι που δίνει την ψευδαίσθηση ελευθερίας . 

Ο καρκίνος του μαστού παει καλά αν τον προλάβεις όντως ! Έχω ζωντανά παραδείγματα που είναι η Χαρά της ζωής ! Αυτές τις φίλες μου τις λέω αγγελούδια , είναι κοπέλες που έχουν ξεπεράσει τον καρκίνο και πλέον είναι υγιέστατες. Ενα από αυτά τα αγγελούδια λοιπόν παντρεύεται την άλλη Κυριακή και με έχει κάνει πολύ χαρούμενη ... 

Θέλω πολύ να ζήσω και να κάνω κ εγ. Πολλά πράγματα αλλά βρε παιδιά πως γίνεται να αγνόησω την κατάσταση στη χώρα μου ; Στον κόσμο ; Ζούμε με την μητέρα μου και συνολικό εισόδημα 600 ευρώ ...από που να αρχίσω και που να τελειώσω για τα βασικά που δεν υπάρχουν . Και ξέρω πως είμαστε όλοι σχεδόν έτσι ! Εννοείται πως είμαι ευγνώμων και με το παραπάνω που τα κατάφερα και δόξαζω τον Θεό αλλά είμαι και ρεαλίστρια... Σήμερα πήγα να αναβάλλω την μάστογραφία μου για τον άλλο μήνα λόγω ιστορικού κάνω ψηφιακή  που κοστίζει 55 έυρω! ( το ένα στήθος ) 

Και ήταν μια κυρία που ήταν ανασφάλιστη και εκλαιγε γιατί είχε ιστορικό και δεν μπορούσε φυσικά ούτε να πληρώσει ...ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άνθρωποι και πόσο μάλλον στον Άγιο Σάββα και ευτυχώς βρέθηκε λύση .ποσοι καρκινοπαθεις έχουν μείνει ανασφαλιστοι; Πόσοι έχουν ανάγκη από θεραπείες για να κρατηθούν στη ζωή και το μπουρδελο κράτος συνεχίζει να τρώει άβέρτα; Ναι φταίμε αλλά μέχρι κάποιο σημείο ...σήμερα μια φίλη μου χρειάστηκε να κάνει έκτακτα εισαγωγή  με σοβαρό πρόβλημα στο συκώτι και δεν είχαν κρεβάτια !!!!! Γιατί ; Λόγω του ότι συγχωνευτηκαν τα νοσοκομεία ... Της πρότειναν μάλιστα λύση να δίνει συμμετοχή 35 ευρώ την ημέρα για να την βάλουν σε 2 κλινο....το λιγότερο 5 ημέρες να κάτσει πόσο ; 175 ευρώ !!!!!!!! Σε οικογένεια με 1 μισθό τετραμελή ! Δηλ  πόσο σάπιοι;;;;; Και μην ακούσω την καραμελιτσα έχουμε δωρεάν υγεία στην Ελλάδα ... Τόσα χρόνια που δουλεύουμε σαν μαλάκες οι κρατήσεις ; Που πάνε; Υπερπληρωνουμε όλα τα υπόλοιπα και η δωρεάν υγεία είναι κάτι το πλασματικό... Με πολλά LSD στο νερό μας καθημερινά το έχουμε πιστέψει κ αυτό . 

Προσπαθώ λοιπόν να έχω καλή διάθεση ... Προσπαθώ ... Είναι ένας αγώνας καθημερινός ! 

Ενας άνθρωπος πάντα μου φτιάχνει το κέφι ! Ο Βασίλης μου! Απ την αρχή ως το τέλος μαζί .. Στα δύσκολα ήσουν εκεί σ´αγαπαω!

Πήγα και στην συναυλία του Σωκράτη.... αυτό μιλάει για μένα.....

Φθινόπωρο και πάλι ... Ενας χρόνος μετά ..

Στις 19 Αυγούστου έκλεισα ένα χρόνο μετά το τρομακτικό περιστατικό που είχε συμβεί ... Και ξεκίνησαν όλα .. Είχα γυρίσει από διακοπές και μόλις είχα βγάλει το πάνω μέρος του μαγιώ μου είδα αίμα στην πλευρά του δεξιού μαστού. Μου είχαν κοπεί τα πόδια δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα μου είναι αδύνατον. 

Με υπομονή και υπερβολική συζήτηση με τον εαυτό μου τα είχα βρει και βάδιζα γερά και δυνατά . Μέχρι που συνέβη το περιστατικό με το ήπαρ ... Αυτή ήταν η χειρότερη στιγμή που έχω ζήσει τα τελευταία 30 χρόνια της ύπαρξης μου . Μου κόπηκε το οξυγόνο ένιωσα λες και με πέταξαν αγαρμπα στη κόλαση . 

Στη πορεία βρήκα τις ισορροπίες μου όσο γινόταν δηλαδή . Δεν θέλω να γίνω μελοδραματική αλλά επειδή έχω ακούσει πολλά πράγματα για το πόσο δυνατή και καλα ήμουν και είμαι ... Θέλω να δηλώσω πως δεν ισχύει σε καμία περίπτωση . Λίγο πριν την τελευταία μου θεραπεία ένα πολύ άσχημο βράδυ ήθελα να αυτοκτονήσω. Ήθελα να πάρω όλα τα χημείοθεραπευτικα χάπια και να κοιμηθώ μέχρι να πεθάνω. Δεν ήταν ξεκάθαρο το μυαλό μου και μπορεί να μου βγήκε η ιδέα αμέσως αλλά εκείνο το βράδυ ήθελα να πεθάνω . Δεν έβρισκα κανένα νόημα σε κανέναν αγώνα . Και σε τίποτα . Ευτυχώς ο καλός θεός έστειλε έναν καλό μου φίλο τον Χρήστο. Τον Μ. Και με συνέφερε . Νιώθω ντροπή. Οχι γιατί βγαίνω δείλη απέναντι στους ανθρώπους αλλά γιατί δεν εμπιστεύομαι τα σχέδια του μεγαλοδυναμου και ακόμα και τώρα μετά από όλα τα καλα μαντάτα φοβάμαι . Αυτό που με κράτησε στο να μην τρελαθω ήταν η προσευχή . Και έχω την εξής απορία .... Στην κόλαση μπορείς να προσευχεσαι; Μόνο αυτό θα ήθελα να ξέρω . Αν γίνεται μου φαίνεται πολύ παρήγορο . Στην δική μου κόλαση επι γης αυτό ήταν το οξυγόνο μου και ο σκοπός της ημέρας μου . Έχω φάει πολύ κράξιμο για τα πιστεύω μου . Κοροϊδία και κούνημα κεφαλιού ειρωνικά . Τύπου το καημένο έχει ανάγκη να πιστέψει κάπου λόγω καρκίνου .... Θέλω να καταλήξω κάπου . Ολο αυτό το διάστημα μου έλεγαν όλοι ! Θετικές σκέψεις θετική ενεργεία σκέψου θετικά για να έχεις θετικό αποτέλεσμα . Και σας ζητάω την απάντηση σοφοί μου φίλοι περί δύναμης έλξης . Τόσο καιρό πίστευα πως είχα καρκίνο στο συκώτι ξυπνουσα και κοιμομουν με αυτή την σκέψη και όλο το περιβάλλον δίπλα μου και γύρω μου .... Και να μην είχα με τόση σκέψη θα είχα πάθει και τελικά ;;;;;; Ηταν καλοηθεια και λάθος διάγνωση ... Και ξέρετε γιατί ; Γιατί υπάρχει θεός και εμείς είμαστε ένας κοκκος άμμου ... Σε ένα σύμπαν χωρίς όρια . Με ένα τεράστιο εγωισμό να πιστεύουμε πως έχουμε και υπέρ δυνάμεις τύπου θα γίνω ότι αποφασίσω και ότι πιστέψω θα μου δωθει απλόχερα ... Εγώ θα πω τρομάρα να μας έρθει ..... 

Αύριο θα πάω στο νοσοκομείο να συναντήσω τον γιατρό μου να μου γράψει εξετάσεις για τον καθιερωμένο έλεγχο . Έχω τρομάξει πολύ ! Γιατί έχω σοκαριστεί τόσο πολύ με το περιστατικό στο ήπαρ που δεν έχω ηρεμήσει καθόλου . Μου έχει δημιουργηθεί ψυχολογικό . Τρομάζω με το παραμικρό . Είναι ένας εφιάλτης . 

Το οξύμωρο με όλα αυτά είναι πως μέσα μου είμαι καλά !!!! Εχει φύγει όλος ο θυμός που είχα για ανθρώπους που με είχαν πληγώσει . Τους έχω συγχωρήσει ειλικρινά .

Δεν κρατάω κακιά σε κανέναν ούτε θυμώνω. Απλά πλέον είμαι επιλεκτική στις φιλίες μου . Δεν ταίριαζω τελικά με πολλούς κ πλέον δεν μπορώ να λέω ναι σε πράγματα που πανε κόντρα στην ηθική μου μόνο κ μόνο για να μην δυσαρεστησω κάποιον .. Επίσης είδα πως δεν μπορώ να συνεννοηθω με ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει η δυσκολευτεί στη ζωή τους . Βλέπω ένα τεράστιο χάσμα ... Κακά τα ψέματα αν δεν φας σκατα δεν στρωνεις.... Κ εγώ που δεν έχω στρώσει φυσικά έχω φάει πολλά σκατά για οικόπεδα σκατού... Μιλάμε . Και πάλι καλά λέω . Σας γράφωε γεμάτο στομάχι στο κρεβάτι μου  κάτω από τη σκεπή μου μόλις έκανα μπάνιο .σκεφτηκατε ποτέ πως αυτά μπορεί να τα χάσετε ;έχετε στερηθεί ποτέ τα βασικά ; Οπως νερό και ρεύμα ; Η τροφή ; Φρικάρετε στην ιδέα ε; Να κάνετε θετικές δηλώσεις για να σωθείτε!!!! Με θετική ενέργεια πάντα ! Είμαι πλούσια μου αξίζει το καλύτερο αύριο θα ξυπνησω και θα μου πέσει ένα τσουβάλι ευρώ στη καρκαλα μου ! 

Κ την επόμενη λέει ξυπνας κ ακούς πως η Ελλάδα πτωχευσε και κανείς το σκατο σου παξιμάδι και το βάζεις και στη κατάψυξη αν δεν σου έχουν κόψει το ρεύμα για να λειτουργεί να δούμε εκεί αν ζητάς βοήθεια θεού η όχι ....

Δεν έχω καλό προαισθημα με όλα αυτά που ακούω καθημερινά να γίνονται στον τόπο μου και όχι μόνο ..... Το θέμα με τον πόλεμο στη Συρία μου φέρνει αηδία ...κυρίως με το πως έχει καταντήσει ο άνθρωπος . Εμαθα να κοιμάμαι και να ξέρω πως ίσως να μην ξημερώσει . Βιώνω την αβεβαιότητα καθημερινά .... Ξέρω και νιώθω πως έχω ψυχή ... Είναι ζωντανή η ψυχή μου και ξέρω πως δεν πεθαίνει .... Ενιωσα την ανάγκη να την σώσω. Είδα πως γίνεται με έναν τρόπο. Η θρησκεία μου λέει να πατήσω τα πάθη μου κάτω ... Ε και ; Οποίος και να το λέει το αποτέλεσμα δεν είναι Ι να γίνω καλύτερος άνθρωπος ; Να μην ειμι εγωιστρια; Να αγαπάω τον πλησίον μου ; Να προσφέρω ; Να μην έχω υπερηφάνεια και αλαζονεία ; Για πείτε μου τι κακό κάνω ; Τι είναι το όισθοδρομικό και μπαναλ; Να δώσω τόπο στην οργή ; Μήπως και με πούνε μαλακά ; Τόσο πολύ μας νοιάζει το τι θα πει ποιος ;;;;;;; Ο δίπλα μας ; Μάλλον κρίνουμε εξ ίδιων τα αλλότρια .... Εφόσον λέμε εμείς για όλους ..... Δεν έχουμε να ασχοληθούμε με τα χάλια μας  ψάχνουμε να βρούμε του δίπλα.... Ετσι φτάσαμε σε αυτή την βλεννα.... Κοιταξαμε πως θα φτιάξουμε το φαΐνεσθαι.... Να κάνουμε εντύπωση με αυτό ... Να του μείνουμε στο μυαλό για αυτό ....και στο μέσα μας ;;;;; Μόνο φυδια.... Με τόσο δηλητήριο που φτάνει και για τις 5 ηπείρους .... Μην βιαστείτε να πείτε εγώ όχι ! Για σκεφτείτε κάποιον που σας έκανε κακό .... Σας σνομπαρε σας υποτίμησε πόσο θα θέλατε να του κάνετε τα χειρότερα αν μπορούσατε ... Να του βάλετε το κεφάλι κάτω και.. να το κάνετε θρυψαλα... Ολοι έχουμε έναν τέτοιο εχθρό .... Να η αθλιότητα μας ολοζώντανη ... Στη χολή που βγάζουμε για κάποιον χωρίς να ξέρουμε το γιατί και φυσικά ούτε που μας νοιάζει σωστά ; Σημάσία έχει που συνετριψε το έγω μας ....αυτό το τόσο μα τόσο σημαντικό εγώ μας .....